Żywieckie sianokosy
Praca w polu od zawsze była okazją do wspólnego śpiewania i tańczenia. Grabiące siano dziewczęta przyciągają uwagę chłopaków, którzy jednak nie pojawiają się wprost – ukryci za snopkami, podglądają pracujące dziewczęta, by po chwili porwać je do wspólnej, tanecznej zabawy.
Obyrtki, siustany i hajduk stają się swoistym, niemal magicznym tańcem – pełnym radości, energii oraz popisów sprawności fizycznej tancerzy, a także wysokiego poziomu wykonania technicznego.
Choreografia: Monika Jasińska i Norbert Późniewski
Muzyka i opracowanie muzyczne: Witold Jarosiński







