Jan Łosakiewicz

Jan Łosakiewicz – wybitny artysta. Niegdyś znakomity tancerz, dziś ceniony choreograf, reżyser, animator i organizator kultury, pedagog i wychowawca młodzieży.

To niezwykła osobowość, która doprowadziła Teatr Tańca Uniwersytetu Warszawskiego „Warszawianka” na najwyższy poziom kunsztu artystycznego.

Urodził się w Lublinie w rodzinie o bogatych tradycjach muzyczno-tanecznych. Jego babka, Janina Łosakiewicz, była pianistką, natomiast ojciec, Ryszard Łosakiewicz – wybitnym wiolonczelistą, który wykształcił liczne grono uznanych na całym świecie wirtuozów tego instrumentu. Najmłodsza siostra ojca, Maria Łosakiewicz-Grodzka, również pianistka, ukończyła przed II wojną światową Szkołę Baletową Tacjany Wysockiej. Przez wiele lat studiowała taniec w Paryżu, występując m.in. u boku Maurice’a Chevaliera. Zarówno ojciec, jak i ciotka Maria wywarli na niego ogromny wpływ artystyczny.

Swoją przygodę z tańcem rozpoczął w wieku 5 lat. Jego pierwszymi nauczycielami byli Maria Łosakiewicz-Grodzka, Zbigniew Kwiatkowski oraz Jacek Śliwiński.

Edukację rozpoczął w Lubelskiej Szkole Muzycznej, równolegle kształcąc się tanecznie w Lubelskim Ognisku Baletowym (aż do matury), gdzie jego ciotka Maria była pedagogiem rytmiki i tańca.

Po maturze podjął studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, wiążąc się jednocześnie jako tancerz z Zespołem Tańca Ludowego AWF Warszawa. Tam współpracował i kształcił się pod kierunkiem wybitnych pedagogów, jak dr Maria Kapczyńska, dr Czesław Sroka oraz dr Ryszard Teperek. Jako solista zdobył z zespołem liczne nagrody zespołowe i indywidualne, a także poznał swoją przyszłą żonę – Małgorzatę, z którą do dziś tworzy znakomity duet życiowy oraz instruktorsko-choreograficzny.

W tym okresie zaczęły się krystalizować jego zainteresowania tańcami polskimi. Wraz z małżonką zwyciężał w licznych turniejach tańców polskich. Studia ukończył ze specjalizacją w zakresie tańca i ćwiczeń muzyczno-ruchowych, uzyskując uprawnienia instruktora tańca.

Po studiach rozpoczął pracę jako nauczyciel wychowania fizycznego w warszawskich szkołach, równocześnie przez wiele lat współpracując ze Stołeczną Estradą jako tancerz zawodowy. Praca z wybitnymi tancerzami, choreografami oraz gwiazdami estrady przyniosła mu ogromne doświadczenie zawodowe.

Przez 12 lat pracował w Centralnym Ośrodku Metodyki Upowszechniania Kultury (obecnie Narodowe Centrum Kultury), gdzie zajmował się doskonaleniem i kształceniem instruktorów tańca w Polsce. Organizował warsztaty artystyczne, kursy kwalifikacyjne, konferencje ogólnopolskie i międzynarodowe, nawiązując współpracę z organizacjami tanecznymi na całym świecie.

Jako konsultant, autor i realizator przyczynił się do powstania licznych materiałów metodycznych, m.in.: „Mazur – kroki i figury”, „Systematyka kroków i figur w obrębie jednej pary w polskich tańcach narodowych”, „Tańce polskie – śladami Oskara Kolberga”.

Został powołany przez Ministra Kultury i Sztuki do Rady Ekspertów ds. Tańca i Folkloru.

W swojej karierze współpracował z wieloma zespołami w kraju i za granicą (m.in. w Belgii, Francji, Holandii, Japonii, Kanadzie, Korei Południowej, na Litwie, w Niemczech i USA), tworząc liczne kompozycje repertuarowe. Współpracował także z teatrami jako choreograf i twórca ruchu scenicznego.

Jako wykładowca prowadził zajęcia na kursach kwalifikacyjnych oraz warsztatach tanecznych w Polsce i za granicą, kształcąc wielu wybitnych tancerzy i instruktorów.

Był reżyserem i choreografem niezliczonej liczby koncertów, festiwali oraz wydarzeń plenerowych.

Przyczynił się do reaktywacji turniejów tańców polskich oraz znacząco wpłynął na rozwój ruchu tańców narodowych w Polsce. Jego pary osiągały najwyższy poziom wykonawczy i liczne sukcesy.

Posiada certyfikat Sędziego Eksperta w dziedzinie tańców polskich.

Od wielu lat współpracuje ze światową organizacją CIOFF®, pełniąc funkcję przewodniczącego Sekcji Polskiej.

Uznawany jest za niekwestionowany autorytet w dziedzinie tańców polskich. Współpracując z takimi muzykami jak Witold Jarosiński i Przemysław Marcyniak, stworzył ponad osiemdziesiąt kompozycji tanecznych dla zespołów w Polsce i za granicą.

Uhonorowany wieloma nagrodami indywidualnymi, przyznanymi przez Ministra Kultury, Ministra Edukacji, Prezydenta m.st. Warszawy, Rektora Uniwersytetu Warszawskiego oraz Towarzystwo Łączności z Polonią Zagraniczną.

W 1985 roku związał się z Teatrem Tańca UW „Warszawianka” (wcześniej ZPiT UW „Warszawianka”), gdzie pracuje do dziś jako choreograf i instruktor tańca, a od 1995 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego i organizacyjnego.